+100%-

100,000 ดาหยวน!

 

ตามการคาดการณ์ของหลิวหยุนหยาง 100,000 ดาหยวนนี้ เป็นเพียงจุดเริ่มต้นของเส้นทางการเงินที่มีศักยภาพของเขา เมื่อเขาสัมผัสธนบัตรมูลค่า 5 ดาหยวนในกระเป๋าของเขา เขาก็รู้สึกตื่นเต้นบ้าง

 

แม่ของเขาเพิ่งตกงาน และแม้ว่าเขาจะเป็นนักสู้แล้ว แต้เขาก็ยังไม่ออกไม่เคยออกล่า การรับเงินทันทีดูเหมือนจะไม่ง่ายเลย

 

อย่างไรก็ตามดูเหมือนว่าปัญหาจะได้รับการแก้ไขในทันที

 

ซือหยานแนะนำวิธีในการแก้ไขสถานการณ์ที่สิ้นหวังนี้

 

อย่างไรก็ตามสิ่งที่หลิวหยุนหยางใส่ใจมากที่สุด คือขวดยาปลอมแปลงร่างกาย

 

การใช้อาหารและการฝึกฝนเพื่อพัฒนาความแข็งแรงของตัวเองนั้นเป็นกระบวนการที่ช้า อีกทั้งในสามวันซือหยานจะพาเขาไปมีส่วนร่วมในการประเมินอื่นที่สำคัญ

 

การประเมินนั้นเป็นโอกาสที่หายากมาก ถ้าหลิว หยุนหยางต้องการประสบความสำเร็จ และต้องการพาแม่และน้องสาวของเขาย้ายไปยังเมืองนั้น เขาต้องเพิ่มความแข็งแกร่งให้มากขึ้น

 

“ข้าต้องการถอนมัน!

 

คำตอบที่หลิวหยุนหยางได้ยืนยัน ผู้จัดการรูดบัตรผ่านกล่องเล็ก ๆ อย่างรวดเร็ว ข้อมูลที่ปรากฏบนมันทำให้ผู้จัดการประหลาดใจ

 

นี่ไม่ใช่บัตรชนชั้นสูงธรรมดา ด้านบนของบัตรเป็นเครื่องราชอิสริยาภรณ์ของกองทัพมังกรที่เพิ่มขึ้น

 

ชายหนุ่มที่ดูธรรมดาคนนี้ถูกกำหนดให้เข้าร่วมกับกองทัพมังกรที่เพิ่มขึ้นจริง ๆ !

 

ในชั่วพริบตาความคิดทุกอย่างโผล่เข้ามาในความคิดของผู้จัดการ ชายหนุ่มคนนี้จะกลายเป็นคนที่มีความสามารถในอนาคต หากเขาคว้าโอกาสนี้และจัดการตลบหลังผู้อาศัยบารมีนักการเมืองของชายหนุ่ม เขาจะได้รับประโยชน์จากมันในอนาคต

 

ในขณะที่เขาคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ ผู้จัดการก็เข้ากันได้มากขึ้น ทันใดนั้นเขาก็ถามทุกคนที่อยู่รอบตัวเขาว่า “เจ้ามายืนทำอะไรตรงนี้? รีบนำชามาให้ท่านสุภาพบุรุษ!

 

จากนั้นเขาถามหลิวหยุนหยางอย่างสุภาพว่า “ข้าขอหมายเลขประจำตัวของเจ้าได้หรือไม่

 

คำถามทำให้หลิวหยุนหยางนิ่งงัน เพราะเขาไม่รู้หมายเลขประจำตัวของเขา เนื่องจากไม่เคยใช้มาก่อน เมื่อเขาขมวดคิ้ว ผู้จัดการที่คอยสังเกตเขาเข้าใจทันทีและพูดอย่างสุภาพว่า

“ไม่ต้องกังวลไปข้าสามารถตรวจสอบได้ที่นี่ สิ่งที่ท่านต้องทำ คือแจ้งให้เราทราบว่าท่านเข้าโรงเรียนไหนและชื่อของท่านคืออะไร “

 

ผู้หญิงที่นั่งอยู่ด้านหลังเคาน์เตอร์ธนาคารดูราวกับว่าพวกเขาเห็นผี เมื่อกล่องเล็ก ๆ ยังคงกระพริบอยู่เรื่อย ๆ ผู้จัดการก็นั่งข้างหลังจอมอนิเตอร์และยุ่งวุ่นวาย คราวนี้หลิว หยุนหยางเริ่มมองไปรอบ ๆ ธนาคาร

 

เขาสามารถเห็นกระเบื้องปูพื้นหินอ่อนสีดำและหน้าต่างโปร่งใสที่ดูเหมือนผลึก ทุกสิ่งในนั้นดูเหมือนจะทำให้ความสง่างามและความยิ่งใหญ่ของสถานที่โดดเด่นยิ่งขึ้น

 

แม้ว่าผู้หญิงที่อยู่ด้านหลังเคาน์เตอร์อาจไม่ได้รับการพิจารณาว่าเป็นความงามที่สมบูรณ์แบบ แต่ผิวที่อ่อนนุ่มและคุณสมบัติที่อ่อนโยนของพวกเขาทำให้พวกเขาดูบอบบาง

 

เมื่อหลิวหยุนหยางมองดูพวกเขาสองคนที่ดูเหมือนจะอยู่ในช่วงอายุ 20 ปี พวกเขาก็จ้องมองกลับมาที่เขาอย่างเย้ายวน

 

สายตาที่จ้องมองของพวกเขาทำให้หัวใจของหลิวหยุนหยางเต้นเร็วขึ้นและใบหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นสีแดง

 

แม้ว่าเขาจะไม่ได้มีความตั้งใจใด ๆ ของการใฝ่หาผู้หญิงเหล่านี้ แต่เขาก็ยังเป็นชายหนุ่ม เขาจะต่อต้านการล้อเล่นแบบนี้ได้อย่างไร

 

“สภาพการทำงานที่นี่ดูค่อนข้างดี!” หลิวหยุนหยางแสดงความคิดเห็นโดยไม่รู้ตัว เพราะเขาคิดถึงแม่ที่ทำงานหนัก

 

“อันที่จริงแล้วเราขาดพนักงาน เงินเดือนไม่สูงมาก มันเป็นเพียง 500 ดาหยวน หากท่านรู้จักใครก็ตามที่กำลังมองหางานอย่าลังเลที่จะแนะนำพวกเขากับเรา “

 

เมื่อผู้จัดการตรวจสอบตัวตนของหลัวหยุนหยางเรียบร้อยแล้วเขาใช้โอกาสนี้เพื่อประจบเขา

 

แนะนำใครสักคน? นั่นอาจจะจัดการได้!

 

หลิวหยุนหยางหยุดสักพัก เขาเข้าใจเจตนาของผู้จัดการและชื่นชมในความเป็นมืออาชีพของชายคนนั้น อย่างไรก็ตามสิ่งที่เขาพูดคือ “เป็นแบบนั้นหรอ? ถ้าอย่างนั้นข้ากลัวว่าข้าจะทำให้พวกท่านเดือดร้อน!

 

“มันไม่มีปัญหาเลย ชื่อครอบครัวของข้าคือฟาง แต่เจ้าสามารถโทรหาฟาง จงหยวนในอนาคตได้โปรดนึกถึงข้า “

 

ในขณะที่เขาพูด ฟางจงหยวนเอาใบแจ้งให้ทราบล่วงหน้าออกมาจากลิ้นชักของเขาและมอบให้ หลิวหยุนหยาง

 

“นี่คือใบสมัครงานของธนาคารของเราท่านสามารถบอกคนที่ท่านอยากแนะนำให้มาเจอในวันพรุ่งนี้ “

 

จากนั้นผู้จัดการจึงกล่าวเสริมว่า “ทุกอย่างพร้อมแล้วนายหลิว ข้าแค่ขอให้ใครซักคนหายาปลอมแปลงให้ท่าน!

หลิวหยุนหยางรับใบสมัครและทำให้แน่ใจว่าทุกอย่างเรียบร้อย โดยที่ยังไม่ได้กรอกชื่อ

 

“ขอบคุณผู้จัดการฝาง โอ้ข้าลืมไปแล้ว ข้าต้องการถอน 50,000 ดาหยวน”

 

“ไว้ใจได้เลย!“ฟาง จงหยวนเคลื่อนไหวอย่างมีประสิทธิภาพและกลับมาพร้อมขวดยาสีเขียวและ 50,000 ดาหยวน

 

 50,000 ดาหยวนเป็นเงินจำนวนมหาศาล เมื่อฟางจงหยวนส่งมอบให้ เขายังมอบถุงเล็ก ๆ ที่ประณีต ให้กับหลิวหยุนหยางอีก “นี่คือของขวัญจากธนาคารของเราเจ้าสามารถใช้สิ่งนี้ได้ในตอนนี้”

 

หลิวหยุนหยางพยักหน้า เขาเข้าใจความตั้งใจของฟางจงหยวน และหยิบกระเป๋าก่อนออกเดินทาง

 

“ข้าได้ยินมาว่าการใช้ยาปลอมแปลงร่างกายนั้นเจ็บปวดจริงๆ อย่างไรก็ตามผู้ใช้ต่อไปสามารถทนต่อความเจ็บปวดอันยิ่งใหญ่ที่ดีกว่าพวกเขาดูดซับยา ข้าขอแนะนำให้ท่านอดทนเล็กน้อยท่านหลิว ” ฟางจงหยวนกล่าวด้วยเสียงต่ำก่อนที่หลิวหยุนหยางจะออกจากธนาคาร

 

หลิวหยุนหยางพยักหน้า เขาเคยได้ยินเรื่องยาปลอมแปลงมามากมาย นอกจากนี้ยังมีคู่มือเกี่ยวกับยาประเภทนี้อีก

 

“โอ้ ข้าลืมบอกท่านหลิวด้วยสถานการณ์ของท่าน ข้าคิดว่าท่านจะต้องใช้คอมพิวเตอร์ด้วย ” ฟางจงหยวนผสานมือกันราวกับว่าเขาจำอะไรบางอย่างได้ในทันใด

 

หลิวหยุนหยางไม่รู้เรื่องอะไรเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ คนส่วนใหญ่ในเมืองตงลูแทบจะหาเลี้ยงชีพไม่ได้ และครัวเรือนส่วนใหญ่ไม่มีไฟฟ้าใช้ ดังนั้นเขาจึงไม่เคยได้ยินเรื่องคอมพิวเตอร์เลย

 

“ราคาเพียง 1,000 ดาหยวนเท่านั้น หากท่านหลิวต้องการข้าสามารถช่วยซื้อเครื่องแบบพกพาจากตลาดได้ สิ่งที่ท่านต้องทำคือการชาร์จแบตเตอรี่ที่ธนาคารของเรา คุณสามารถใช้บัตรชนชั้นสูงของท่านเพื่อออนไลน์ได้ “

 

เมื่อหลิวหยุนหยางเดินไปไกลพอ ฟางจงหยวนก็ชูกำปั้นของเขาขึ้นในอากาศ เขาตื่นเต้นยิ่งกว่าที่เขาเคยเป็นหากเขาปกปิดเรื่องใหญ่ไว้

 

“เขาเป็นแค่เด็ก ผู้จัดการฟาง ทำไมเจ้าถึงสุภาพกับเขา“ผู้หญิงคนหนึ่งถามฟางจงหยวนด้วยความสงสัย

 

ผู้หญิงคนนั้นเป็นคนที่สวยที่สุดในเมืองตงลู ดังนั้นเธอจึงค่อนข้างภูมิใจ

 

ฟางจงหยวนมักจะปฏิบัติต่อเธออย่างสุภาพ แต่ไม่เหมือนกับผู้ชายคนอื่น

 

เธอเพิ่งเคยเห็นฟางจงหยวนประจบประแจงทั่วชายหนุ่มคนหนึ่ง ซึ่งทำให้เธอแปลกใจเล็กน้อย

 

ฟางจงหยวนยิ้ม “เขาเป็นนักสู้ชนชั้นสูง เข้าใจ? ตอนนี้เขาอาจจะเป็นแค่ระดับ จี เท่านั้น แต่เขาจะไต่ระดับขึ้นเมื่อมีอายุมากขึ้น ถ้าท่านหลิวมาเยี่ยมในอนาคต เจ้าทุกคนต้องปฏิบัติต่อเขาอย่างเหมาะสม “

 

หลิวหยุนหยางไม่รู้ว่าพนักงานธนาคารกำลังพูดถึงเขา เขาแค่เดินเล่นรอบเมืองอย่างร่าเริง

 

แม้ว่าเขาจะใฝ่ฝันอยู่เสมอในวันที่เขาจะกลายเป็นชนชั้นสูง แต่การมี 50,000 ดาหยวนในมือของเขานั้นเป็นความรู้สึกที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง

 

หลิวหยุนหยางรู้สึกหิว เขาจะได้รับอาหารก่อนแล้วไปเยี่ยมชมสถานที่ของหลิวชาง หลังจากนั้นเขาจะพาใครบางคนมาช่วยเขาซื้อห้องชุดที่ดีในเมืองนี้

 

แม้ว่าหลิวหยุนหยางต้องการพาแม่และน้องสาวของเขาเข้ามาใกล้เมือง แต่สภาพแวดล้อมในบ้านหลังเล็ก ๆ ของพวกเขายังคงต้องเปลี่ยน

 

“หยุดตรงนั้น เจ้าเด็กที่น่าเวทนา!!” มีเสียงตะโกนขึ้นอย่างกระทันหัน

 

เมื่อหลิวหยุนหยางได้ยิน เขาก็เงยหน้าขึ้นและเห็นว่าหลิวชางวิ่งหนีมาจากระยะไกล เธอดูตื่นตระหนก

ชายอ้วนที่มีใบหน้ามันกำลังไล่ตามเธอ

เขาดูเหมือนคนที่มีอายุ 40 ปี พุงของเขายื่นออกมา แต่นั่นไม่ได้ทำให้ความเร็วของเขาลดลงเลย

 

“หลิวชาง เกิดอะไรขึ้น?”หลิวหยุนหยางไม่สามารถละทิ้งเธอไว้ได้ เพราะเธอคอยให้การสนับสนุนเขาตลอดเวลาที่น่าผิดหวังที่สุดของเขา

 

“นี่ไม่เกี่ยวอะไรกับคุณ แค่รีบแล้วออกไป!” หลิวชางจ้องที่หลิวหยุนหยางก่อนที่จะหันไปเผชิญหน้ากับชายอ้วนที่อยู่ข้างหลังเธอ” พ่อ ช้าก่อน!

 

หลิวหยุนหยางได้ยินเธอพูดดังนั้น เธอต้องการให้เขารู้ว่าชายผู้ดูไม่เป็นมิตรคนนี้ไม่ได้เป็นภัยคุกคามต่อเธอ

หลิวหยุนหยางมีความคิดเล็กน้อยว่าสถานการณ์ในปัจจุบันของหลิวชางอาจมีบางอย่างเกี่ยวข้องกับเขาที่มีบาร์พลังงานนั้น

 

“เจ้าเด็กที่น่าเวทนา! เจ้าคิดว่าเงินเติบโตบนต้นไม้หรือไม่? นั่นมัน 500 ดาหยวน! เจ้า….“ ชายอวบอ้วนช้าลง แต่ก็ยังได้ยินคำแช่งของเขาได้

 

ใบหน้าของหลิวชางเปลี่ยนเป็นสีแดงเมื่อเธอได้ยินเสียงดุด่าของพ่อ

 

เธอไม่ต้องการให้หลิวหยุนหยางเห็นเธอในสภาพนี้!

 

หลิวชางได้มาถึงด้านของหลิวหยุนหยางแล้ว เธอกำลังจะเดินผ่านเขาเมื่อหลิวหยุนหยางขวางทางเธอ

 

“เจ้าเป็นใคร? “ชายอ้วนดูเหมือนจะรู้สึกถึงอะไรบางอย่างจากการแสดงออกของลูกสาวของเขา ดังนั้นเขาจึงไม่ค่อยเป็นมิตรกับหลิวหยุนหยาง

 

“อ่า ข้าชื่อหลิวหยุนหยาง สวัสดีครับคุณลุงหลิว ” หลิวหยุนหยางตอบชายอวบอ้วนด้วยรอยยิ้มอย่างสุภาพ

ใบหน้าของชายอวบอ้วนซึ่งเป็นสีแดงจากการหอบ นิ้วชี้ที่ขนาดคล้ายกับแครอทชี้ไปที่หลิวหยุนหยางและบอกว่า “เจ้า … เจ้าเป็นเพื่อนที่น่าขายหน้า!เจ้ายังเด็กมาก แต่เจ้ายั่วยวนลูกสาวของข้า! ข้าจะตีเจ้าให้ตาย!

ทันทีที่ชายอวบอ้วนพูดจบ เขาก็รีบวิ่งไป

 

หลิวหยุนหยางไม่กลัวคนธรรมดาที่ไม่ได้เป็นนักสู้ แต่เป็นพ่อของหลิวชาง ดังนั้นการตอบโต้เขาจึงไม่ถูกต้อง

 

“เกิดอะไรขึ้น? เจ้าเป็นใครและทำไมเจ้าถึงพยายามเอาชนะลูกชายของข้า“ เช่นเดียวกับหลิวหยุนหยางที่กำลังจะบ่ายเบี่ยงการปะทะของชายคนนั้น เขาเห็นแม่ของเขา เฉินหยุนหยิงกำลังรีบเร่ง

 

เฉินหยุนหยิงมักจะเป็นคนขี้อาย แต่ตอนนี้เธอดูเหมือนจะเป็นสิงโตที่น่ากลัว

 

ชายอวบจำเธอได้ มีเพียงไม่กี่พันคนใน เมืองตงลูหลังจากทั้งหมด เขาชี้ไปที่เธอทันทีและพูดว่า “ลูกชายของเจ้าล่อลวงลูกสาวของข้า  เขา…เขายังทำให้เธอซื้อบาร์พลังงานให้ดับเขาอีก! เจ้าจะบอกข้า ว่าอะไรคือเหตุผลที่อยู่เบื้องหลังเรื่องนี้ !

 

“ก่อนที่เจ้าจะบอกข้าว่า ทำไม เจ้าจะจัดการเรื่องนี้!

 

หลายคนหยุดแล้วเพื่อติดตามชายอวบอ้วนไล่ตามลูกสาวที่รักของเขา เมื่อพวกเขาได้ยินคำพูดเหล่านี้พวกเขาก็เข้ามาใกล้ยิ่งขึ้นเพื่อรอชมการต่อสู้

 

เฉินหยุนหยิงเหลือบมองไปที่ลูกชายของเธอแล้วพูดอย่างเคร่งขรึมว่า “นี่เป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับเด็กสองคนดังนั้นฉันจะไม่ตั้งสมมติฐานว่าใครถูกหรือผิด ส่วนเงินนั้นข้าจะชดเชยให้เจ้าเอง “

 

ทัศนคติของเฉินหยุนหยิงทำให้ชายอวบอ้วนสงบลงเล็กน้อย เขาร้องครวญคราง แต่เขาก็ไม่ได้พูดอะไรอีก

อย่างไรก็ตามถึงแม้ว่าเขาจะไม่พูดอะไรเลย แต่มีบางคนที่ทำ

 

“เจ้าเพียงแค่โดนไล่ออกเฉินหยุนหยิง ไม่มีใครในเมืองตงลูจะจ้างเจ้า เจ้าทำลายเสื้อคลุมขนสัตว์ของใครบางคนและไม่ยอมรับความผิดพลาดของตัวเอง น่าขายหน้าแค่ไหน!

 

คนที่พูดคือเฉิงต้าเหรินซึ่งกำลังรู้สึกขุ่นเคือง

 

ผู้ชมเริ่มพูดประมาณหนึ่งนาที  เฉินหยุนหยิงเป็นเพียงผู้อาศัยในเมือง เพื่อนและทุกคนรู้ว่าเธอไม่ได้เป็นคนฉลาด ดังนั้นนิ้วเริ่มชี้ไปจนกระทั่งสิ่งทั้งหมดกลายเป็นสถานการณ์ที่น่าอับอาย

 

ทันใดนั้นมีการตบอย่างหนักบนใบหน้าของเฉิงต้าเหรินที่ส่งเสียงดัง เฉิงต้าเหรินผู้ถูกควบคุมตัวถูกส่งตัวไป

 

“เจ้า … เจ้ากล้าโจมตีใครบางคนจริง ๆ !

 

เฉิงต้าเหรินถ่มน้ำลายใส่เลือดและกัดฟันด้วยความโกรธ มีช่องว่างในปากของเขา และบางคนเห็นฟันสองสามซี่ในน้ำลายเลือดตอนที่เขาทะเลาะกัน

 

“ข้าโจมตีเจ้าเอง หากเจ้าพูดไร้สาระ ข้าจะฆ่าเจ้า!”หลิวหยุนหยางโกรธ

 

“หลี่…เจ้า เจ้า…เจ้าได้ยินเขามั้ย!  เขาบอกว่าเขาจะฆ่าข้า!“เฉิงต้าเหรินตะโกนเข็ญใจเมื่อเขาเห็นชายวัยกลางคนในเครื่องแบบตำรวจเดินไป “เจ้าจะต้องมีวินัยในการเรียงลำดับของอันธพาลนี้อย่างถูกต้องหลี่ตาวเจ้าชอบสร้างปัญหา!

 

หลี่ตาวเป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจในพื้นที่นั้น ผู้คนจำนวนมากถอนหายใจทันที พวกเขารู้สึกแย่กับหลิวหยุนหยางเมื่อเห็นตำรวจเดินไป

 

หลี่ตาวและเฉิงต้าเหรินมีเงื่อนไขต่อกัน

 

เมื่อสายตาของหลี่ตาวมองไปที่หลิวหยุนหยาง เขาก็หยุดสักพักจากนั้นเขาก็ยิ้มเล็กน้อย “เจ้าคือหลิวหยุนหยางใช่หรือไม่

 

“ใช่ ข้าเอง!” หลิวหยุนหยางมองไปที่หลี่ตาวราวกับว่าเขาเข้าใจแล้วว่าเกิดอะไรขึ้นและพยักหน้าเบา ๆ

 

หลี่ตาวตบหน้าเฉิงต้าเหรินโดยไม่มีการเตือน “เจ้ากล้าคุกคามชนชั้นสูงอย่างท่านหลิวได้อย่างไร เฉิงต้าเหริน? ข้อกล่าวหานี้จะเพียงพอสำหรับเจ้าที่จะถูกกักขังเป็นเวลา 100 วัน คุกเข่าและขอโทษ!

 

ชนชั้นสูงหลิว? เมื่อเฉิงหยุนหยิงมองไปที่ลูกชายสุดที่รัก

 

“นายหลิวหยุนหยางได้ทำความเข้าใจกับพิมพ์เขียวมังกรวานรแล้ว และเขาจะเข้าร่วมในการประเมินกองทัพมังกรที่เพิ่มขึ้น ตอนนี้เขาเป็นนักเรียนยอดเยี่ยมของกลุ่มพันธมิตรดา “

 

หลี่ตาวจับแขนของเขาขณะที่พูดเสริม “เขาเป็นนักเรียนชั้นยอดคนที่สองในเมืองตงหลูในเกือบ 20 ปี”

 

หลิวชางตกตะลึง พ่อของหลิวชางนั้นเป็นคนโง่ ที่จริงทุกคนรอบ ๆ นั่นก็ดูเหมือนจะงุนงงไปด้วย

 

หลิวหยุนหยางเป็นนักเรียนชั้นยอด!

 

หลิวหยุนหยางเปิดกระเป๋าเล็ก ๆ ของเขาและหยิบ 5,000 ดาหยวน และส่งมอบให้พ่อของหลิวชาง ” หลิวชางมักจะมองหาข้าเสมอเธอยังใช้เงินกับข้าเมื่อวานนี้ รับเงินนี้ไปใช้เลย “

 

5,000 ดาหยวนเป็นจำนวนมากที่คนจำนวนมากในเมืองตงลูเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ สายตาของทุกคนหันไปจับจ้องที่พ่อของหลิวชางทันที

 

“แม่ นี่เป็นใบสมัครงานสำหรับตำแหน่งที่ธนาคาร กรอกข้อมูลเมื่อท่านแม่กลับถึงบ้าน ท่านแม่สามารถเริ่มทำงานที่ธนาคารในวันพรุ่งนี้ ข้าจัดการเรียบร้อยแล้ว ” หลิวหยุนหยางนำใบสมัครออกมาจากกระเป๋าของเขาแล้วส่งให้กับแม่ของเขา

 

ไม่มีใครงี่เง่าพอที่จะถามเขา พวกเขาทุกคนต่างก็ตระหนักดีว่าสถานะอันยอดเยี่ยมของเขาจะให้รางวัลแก่แม่ของเขาด้วยการดูแลเป็นพิเศษเช่นกัน

 

ธนาคารเป็นสถานที่แห่งเดียวในเมืองตงลูที่ทุกคนอิจฉา

 

ผู้อยู่อาศัยในเมืองตงลูถือว่าคนที่ทำงานในธนาคารดีกว่า ตอนนี้หลิวหยุนหยางได้กลายเป็นนักสู้มืออาชีพที่ยอดเยี่ยม และแม่ของเขาจะสามารถทำงานที่ธนาคารได้

 

เฉินหยุนหยิงจัดขึ้นอย่างแน่นหนาในการสมัครงาน เธอรู้สึกเวียนหัวจากคลื่นแห่งความโชคดีนี้

 

ดวงตาของเฉิงต้าเหรินเต็มไปด้วยความหวาดกลัวเมื่อเขาเห็นฉากนี้ เขาไม่เคยคิดเลยว่าคนที่ไม่มีความสำคัญเท่าหลิวหยุนหยางจะได้รับโอกาสครั้งที่สองและกลายเป็นสัตว์ร้ายตัวใหญ่ที่ไม่สามารถรุกรานได้

 

“เฉิงต้าเหรินควรถูกคุมขังเป็นเวลา 100 วันหรือไม่?  กักตัวเขาไว้แล้ว! ข้าไม่ได้เป็นคนใจกว้าง!

หลิวหยุนหยางเหลือบมองไปที่หลี่ตาวด้วยรอยยิ้มจาง ๆ

 

“ไม่ต้องห่วงท่านหลิว ข้าจะดูแลหัวหน้าเฉิงเอง “หลี่ตาวตอบด้วยความเคารพขณะที่เขายิ้มกลับมา

 

ในขณะที่เขาดูหลี่ตาวลากเฉิงต้าเหรินออกไป หลิวหยุนหยางรู้สึกกระหายพลังมากขึ้น

 

เขาต้องไปให้ถึงจุดสูงสุดของพลังให้ได้!

 

บทที่ 7: ยาปลอมร่างกาย
บทที่ 9: ความแข็งแกร่งที่เพิ่มขึ้น
error: Content is protected !!
Skip to toolbar